Czerwone, opuchnięte i bolesne dziąsło wokół implantu najczęściej świadczy o stanie zapalnym tkanek otaczających wszczep. Czasami jest to przejściowa reakcja po zabiegu, jednak objawy utrzymujące się lub nasilające mogą wskazywać na zapalenie błony śluzowej wokół implantu albo periimplantitis, czyli stan zapalny obejmujący również kość. Takich dolegliwości nie należy ignorować, ponieważ szybka diagnostyka zwiększa szansę na zahamowanie choroby i utrzymanie implantu.
Sprawdź ➡ stan zapalny wokół implantu!
Czy zaczerwienienie i obrzęk po wszczepieniu implantu są normalne?
Bezpośrednio po wszczepieniu implantu niewielkie zaczerwienienie, obrzęk i tkliwość dziąsła mogą być naturalną reakcją organizmu na zabieg chirurgiczny. Dolegliwości zwykle są najbardziej odczuwalne w pierwszych dniach, a następnie stopniowo słabną.
Niepokój powinny wzbudzić objawy, które zamiast ustępować stają się silniejsze, pojawiają się ponownie po okresie prawidłowego gojenia albo występują wokół implantu użytkowanego już od kilku miesięcy lub lat. Nawracający ból, krwawienie, ropna wydzielina i utrzymujący się obrzęk nie są prawidłowymi objawami gojenia.
Najczęstsze przyczyny czerwonego i bolesnego dziąsła wokół implantu
Nagromadzenie płytki bakteryjnej
Najczęstszą przyczyną zapalenia tkanek wokół implantu jest płytka bakteryjna gromadząca się przy brzegu dziąsła. Bakterie wywołują miejscową reakcję zapalną, która prowadzi do zaczerwienienia, obrzęku, tkliwości i krwawienia podczas szczotkowania.
Ryzyko wzrasta, gdy okolica implantu jest trudno dostępna dla szczoteczki, przestrzenie międzyzębowe nie są regularnie oczyszczane albo konstrukcja protetyczna utrudnia prawidłową higienę.
Zapalenie błony śluzowej wokół implantu
Zapalenie błony śluzowej wokół implantu, określane jako mucositis, obejmuje tkanki miękkie bez stwierdzonego zaniku kości podtrzymującej implant. Objawia się przede wszystkim zaczerwienieniem, obrzękiem oraz krwawieniem przy dotyku lub badaniu stomatologicznym.
Na tym etapie zmiany są zwykle możliwe do opanowania, jeśli zostaną szybko usunięte złogi bakteryjne i poprawiona higiena. Nieleczone zapalenie błony śluzowej może jednak przejść w periimplantitis.
Periimplantitis
Periimplantitis to stan zapalny tkanek otaczających implant, któremu towarzyszy postępujący zanik kości. Poza zaczerwienieniem i obrzękiem mogą pojawić się krwawienie, ropa, nieprzyjemny smak w ustach, pogłębienie kieszonki wokół implantu, odsłonięcie jego powierzchni, a w zaawansowanych przypadkach również ruchomość wszczepu.
Rozpoznanie wymaga badania stomatologicznego oraz najczęściej diagnostyki radiologicznej. Sam wygląd dziąsła nie pozwala ocenić, czy doszło już do utraty kości.
Pozostałości cementu protetycznego
W przypadku koron mocowanych na cemencie jego nadmiar może pozostać pod dziąsłem i stale drażnić tkanki. Sprzyja to gromadzeniu bakterii oraz rozwojowi miejscowego zapalenia.
Dolegliwości mogą pojawić się krótko po założeniu korony, ale niekiedy rozwijają się stopniowo. Usunięcie zalegającego cementu przez stomatologa jest wtedy niezbędne do wyciszenia stanu zapalnego.
Przeciążenie implantu
Nieprawidłowy kontakt zębów, zbyt wysoka korona, zaciskanie szczęk lub zgrzytanie zębami mogą powodować nadmierne obciążenie implantu. Przeciążenie nie zawsze wywołuje typowe zapalenie dziąsła, ale może prowadzić do bólu podczas gryzienia, uczucia ucisku oraz pogarszania się stanu tkanek otaczających implant.
W takiej sytuacji konieczna jest kontrola zwarcia, czyli sposobu kontaktowania się zębów, oraz ocena stabilności korony i implantu.
Uraz mechaniczny dziąsła
Dziąsło może zostać podrażnione przez zbyt intensywne szczotkowanie, twarde włosie szczoteczki, nieprawidłowe stosowanie nici dentystycznej albo zalegający fragment pokarmu. Przyczyną urazu bywa również źle dopasowana korona lub jej kontur nadmiernie uciskający tkanki.
Jeżeli podrażnienie jest jednorazowe, dolegliwości powinny szybko się zmniejszać. Utrzymujący się obrzęk wymaga jednak sprawdzenia, czy nie rozwinęło się zakażenie.
Jakie objawy wymagają pilnej wizyty u stomatologa?
Do gabinetu należy zgłosić się możliwie szybko, gdy występuje przynajmniej jeden z poniższych objawów:
- narastający ból, obrzęk lub zaczerwienienie;
- krwawienie pojawiające się samoistnie lub przy delikatnym dotyku;
- ropa, nieprzyjemny smak albo nieprzyjemny zapach z okolicy implantu;
- ból podczas nagryzania;
- odsłonięcie metalowej powierzchni implantu;
- wrażenie ruchomości korony lub całego wszczepu;
- gorączka, osłabienie albo obrzęk rozszerzający się na policzek.
Ruchomość implantu, ropna wydzielina i szybko narastający obrzęk wymagają pilnej diagnostyki. Nie należy czekać, aż objawy ustąpią samoistnie.
Jak stomatolog rozpoznaje przyczynę stanu zapalnego?
Lekarz ocenia kolor i kształt dziąsła, obecność krwawienia, wydzieliny oraz głębokość kieszonek wokół implantu. Sprawdza także stabilność korony, sposób jej dopasowania i kontakty zębów podczas zagryzania.
W wielu przypadkach potrzebne jest zdjęcie rentgenowskie, które pozwala porównać poziom kości wokół implantu z wcześniejszymi badaniami. Lekarz może również skontrolować, czy pod dziąsłem nie pozostał cement protetyczny oraz czy konstrukcja umożliwia skuteczne oczyszczanie.
Jak leczy się czerwone, opuchnięte i bolesne dziąsło wokół implantu?
Leczenie zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania zmian. Przy powierzchownym zapaleniu podstawą jest profesjonalne usunięcie płytki bakteryjnej oraz osadów z okolicy implantu. Stomatolog lub higienistka dobiera narzędzia bezpieczne dla powierzchni wszczepu i uzupełnienia protetycznego.
Jeżeli problem wynika z pozostawionego cementu, należy go dokładnie usunąć. Przy przeciążeniu konieczna może być korekta korony, dostosowanie kontaktów zgryzowych albo zastosowanie szyny ochronnej u osób z bruksizmem.
W przypadku periimplantitis leczenie jest bardziej złożone. Może obejmować oczyszczenie i odkażenie powierzchni implantu, leczenie chirurgiczne tkanek oraz zabiegi mające ograniczyć dalszą utratę kości. Antybiotyk nie jest uniwersalnym rozwiązaniem i powinien być stosowany wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna go za uzasadniony.
Co można zrobić przed wizytą?
Do czasu konsultacji należy delikatnie, ale dokładnie oczyszczać okolicę implantu miękką szczoteczką. Nie powinno się całkowicie omijać bolesnego miejsca, ponieważ zalegająca płytka może nasilać zapalenie.
Nie należy samodzielnie przyjmować antybiotyków, nakłuwać obrzęku ani stosować silnie drażniących preparatów. Doraźne zmniejszenie bólu nie usuwa przyczyny problemu i nie zastępuje badania stomatologicznego.
Jak zmniejszyć ryzyko ponownego zapalenia?
Najważniejsze znaczenie ma codzienne usuwanie płytki bakteryjnej z okolicy implantu. Oprócz szczoteczki potrzebne mogą być szczoteczki międzyzębowe, nić przeznaczona do uzupełnień protetycznych albo irygator. Dobór akcesoriów powinien uwzględniać kształt korony i dostępność przestrzeni wokół niej.
Regularne kontrole pozwalają wykryć krwawienie, pogłębianie kieszonek lub zanik kości, zanim pojawi się silny ból. Częstotliwość wizyt ustala lekarz na podstawie stanu tkanek, jakości higieny oraz czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu, przebyte zapalenie przyzębia czy źle kontrolowana cukrzyca.
Czerwone dziąsło wokół implantu wymaga kontroli
Zaczerwienienie, obrzęk i ból dziąsła krótko po zabiegu mogą być elementem gojenia, ale powinny stopniowo ustępować. Objawy utrzymujące się, nasilające lub pojawiające się po dłuższym czasie najczęściej wskazują na zapalenie tkanek, podrażnienie mechaniczne, pozostałości cementu albo przeciążenie implantu.
Szybka wizyta u stomatologa pozwala ustalić, czy stan zapalny obejmuje wyłącznie dziąsło, czy również kość. Im wcześniej zostanie rozpoczęte właściwe leczenie, tym większa szansa na zatrzymanie zmian i zachowanie implantu.
